ΛΟΓΕΙΚΩΝ (Logicon): Κράτα και για μένα έναν χορό...

... τον τελευταίο, πριν σιγήσει το βιολί...

ΔΕΚΑ ΕΝΤΟΛΕΣ για πατριωτική δράση.

Ελλάς, άχθος αρούρης αμπέλι ξέφραγο και βοσκοτόπι ποιμένων τρωκτικών ασπόνδυλων και μαλακίων που λιάζονται νωχελικά στον ήλιο σου συνάμα ψάχνοντας για θέση στο κατάστρωμα του πλοίου που αυτοί ονόμασαν «Ελλάς, το Μέγα Απορριμματοφόρον» Decadence (1991) Χρίστος Γούδης Εν όψει της επιχειρούμενης εθνοφυλετικής μετάλλαξης της χώρας μας, μέσα από μηχανισμούς μεθοδευμένης πτώχευσης τού λαού της, και κατευθυνόμενου αποχρωματισμού της εθνικής του ταυτότητας με την ανεξέλεγκτη μαζική εισροή αλλογενών, αλλοφύλων και αλλοθρήσκων στοιχείων, την επαπειλούμενη μετανάστευση των λαμπροτέρων μυαλών της νεολαίας του, και την συστηματική διαβρωτική αποδόμηση των αρχών και αξιών του από κρετίνους ή και αμειβόμενους πράκτορες της προδοτικής «διανόησης του κιλού», η χώρα οφείλει να τεθεί σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Η υπερεπείγουσα αναγκαιότητα της ανάληψης της διακυβέρνησης του ελληνικού κράτους από τις πατριωτικές δυνάμεις δεν επιτρέπει αβρότητες, φιλοφρονήσεις και περίτεχνες λεκτικές προσεγγίσεις, αναφορικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν από την φυσική πολιτική της ηγεσία. Αυτά είναι: 1. Συναγερμός και συνεχής επαγρύπνηση των ενόπλων δυνάμεων του έθνους, των δυνάμεων ασφαλείας της χώρας (και των νομιμοφρόνων πολιτών της), για την αντιμετώπιση πιθανών εξωτερικών απειλών και την αποτροπή φημολογούμενων εθνικών υποχωρήσεων αλλά και κοινωνικών αναταραχών, προς διασφάλιση της ακεραιότητας της πατρίδας και της αναγκαίας ηρεμίας και τάξεως, κατά την μεταβατική περίοδο της εφαρμογής των απαιτούμενων μέτρων εξόδου από την πολυεπίπεδη κρίση που διερχόμαστε. 2. Άμεση συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου για την τεκμηρίωση του επίπλαστου «επαχθούς» δημοσίου χρέους που επισώρευσαν στην χώρα μας οι «συμβάσεις διαφθοράς» μεταξύ των διεθνών και των ημετέρων «τζογαδόρων του χρήματος» – με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Siemens – και άρνηση αποπληρωμής του, μέχρις ότου επιτευχθεί η αναγκαία αναδιάρθρωσή του επί τη βάσει των αρχών της ηθικής και του διεθνούς δικαίου. 3. Δήμευση των αισχροκερδών υπέρογκων περιουσιών και κεφαλαίων που αποκτήθηκαν από επίορκους πολιτικούς και στυγνούς παρασιτικούς μεσάζοντες του χρήματος, συνοδευόμενη από την παραδειγματική τους τιμωρία μέσα από συνοπτικές διαδικασίες. Όλοι μας γνωρίζουμε τους κλέφτες και τους καταχραστές του δημοσίου χρήματος, και κανείς δεν ανέχεται πλέον την άρνηση απονομής δικαιοσύνης μέσα από προσχηματικές και χρονοβόρες διαδικασίες, που αρνούνται τα οφθαλμοφανή, κάτω από διάτρητες δικαιολογίες περί της «νομιμότητας» των πράξεών τους, μιας «νομιμότητας» που οι ίδιοι μεθόδευσαν μέσα από κοινοβουλευτικές ρυθμίσεις παραγραφής των εκνόμων και ληστρικών ενεργειών τους. 4. Ψυχολογική προπαρασκευή του λαού μας για την ενδεχομένως αναγκαία, αλλά συντεταγμένη, καταφυγή στο εθνικό μας νόμισμα, τουτέστιν στην εθνική μας κυριαρχία, η οποία εδράζεται εν πολλοίς στην ευελιξία χάραξης αυτόνομης νομισματικής πολιτικής, με τις δυνατότητες (και τους περιορισμούς) που αυτή παρέχει, τόσο ως προς το δικαίωμα εκτύπωσης χρήματος, όσο και ως προς τον καθορισμό της ισοτιμίας έναντι άλλων νομισμάτων, προς διασφάλιση αφ’ ενός μεν της αναγκαίας ρευστότητας και αφ’ ετέρου της ενίσχυσης των εξαγωγικών μας δυνατοτήτων, αλλά και της τόνωσης του τουρισμού (φθηνή δραχμή). 5. Άμεση επανεκκίνηση της αγοράς με την απελευθέρωση της οικοδομής από τον ασφυκτικό βρόχο του "πόθεν έσχες", η οποία σημειωτέον τροφοδοτεί περί τα διακόσια (200) διαφορετικά επαγγέλματα, αλλά και με την στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων μέσα από μία πολιτική φοροαπαλλαγών, χαμηλής φορολόγησης και πάταξης του παραεμπορίου των αλλογενών. Ανακούφιση του φτωχού λαού με την νομιμοποίηση των «αυθαιρέτων» κτισμάτων του, αυτών που με το αίμα και τον ιδρώτα του έφτιαξε για να επιβιώσει μέσα σε ένα περιβάλλον καταδυνάστευσης από τους μεγαλοκαταπατητές και μεγαλοκαταχραστές της εξουσίας που απολαμβάνουν την ασυλία της ασυδοσίας τους και χαίρουν πάντοτε της «έξωθεν» καλής μαρτυρίας. 6. Περιστολή του δημόσιου τομέα, όχι επι τη βάσει μιας οριζόντιας συλλογιστικής, αλλά με κριτήριο τις ασυμμετρίες που εμφανίζει ως προς την καταλληλότητα, το μέγεθος και την αναγκαιότητα ύπαρξης συγκεκριμένων υπηρεσιών ή οργανισμών, και την απουσία άλλων. Μετατάξεις των ικανών δημοσίων υπαλλήλων σε κοινωνικά χρήσιμες μονάδες του δημοσίου και απαλλαγή από τους «κηφήνες του συνδικαλισμού», που υπάρχουν για να υπηρετούν την δική τους μόνον ύπαρξη, ευμάρεια, και έρπουσα κοινωνική ανέλιξη, και όχι την διασφάλιση των συμφερόντων του κλάδου που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν. 7. Υποδειγματική αλλαγή του τρόπου ζωής των ταγών στα πλαίσια μιας εκ των πραγμάτων αναγκαίας λιτότητας, με την επάνοδό τους σε αρχές και αξίες μιας Ελλάδας που δομήθηκε και μεγαλούργησε μέσα από την πνευματικότητα του λαού της και την ευλάβειά του έναντι των ιερών και οσίων των παραδόσεων του έθνους. Μιας Ελλάδας που ποτέ της δεν ταύτισε την αφθονία του πλούτου και τον άκρατο καταναλωτισμό με την αξιοπρέπεια, την υπερηφάνεια, και την αισθητική της απλότητας, που ιστορικά συνοδεύει τον Έλληνα, ακόμη και σε περιόδους εσχάτης υλικής πενίας. 8. Λελογισμένη εκμετάλλευση του φυσικού και ενεργειακού μας πλούτου, με σεβασμό έναντι της ιερότητος της φύσης και της θάλασσας της πατρίδος μας, που μας γεννά, μας διαπαιδαγωγεί και μας εκτρέφει. Ανασυγκρότηση και ενίσχυση κατά προτεραιότητα της ευρύτερης πρωτογενούς μας παραγωγής (αγροτικής, μεταλλευτικής, υδροφόρου και ενάλιας), για την διασφάλιση της επισιτιστικής και ενεργειακής μας αυτάρκειας σε καιρούς χαλεπούς. 9. Άμεση ανάταξη του πνευματικού και πολιτιστικού μεγέθους της χώρας μέσα από την ανασυγκρότηση του χώρου της Ανωτάτης Παιδείας και Έρευνας, των Γραμμάτων και των Τεχνών, με κριτήρια αξιοκρατίας, καινοτομίας και ελληνικότητας, αλλά και μέσα από την ποιοτική αναβάθμιση των Μ.Μ.Ε., αναφορικά με την προβολή του πολιτισμού ως πυλώνα δόμησης της κοινωνίας μας και την υπεύθυνη (και όχι υποβολιμαία) πληροφόρηση των πολιτών, μακράν των ρύπων της κατευθυνόμενης εικονικής πραγματικότητας που εμέσσει σήμερα. Αποβολή από το σώμα της κοινωνίας όλων εκείνων που, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, υποβοηθούν ή υποθάλπτουν τον εκβαρβαρισμό της χώρας κάτω από τον μανδύα μιας εκφυλιστικής πολυπολιτισμικότητας. 10. Αναβάθμιση του εθνικού και κοινωνικού ρόλου ενός ανασυγκροτημένου στρατού ως υποδοχέα, σφυρηλάτη και διαμορφωτή του νέου Έλληνα, σε θέματα διάπλασης χαρακτήρα, αυτοπειθαρχίας, συντεταγμένης δράσης, και κοινωνικής ευαισθησίας, για την προάσπιση της πατρίδας από όλους εκείνους που απειλούν πολλαπλά την υπόστασή της, είτε υπό μορφήν εξωτερικών εισβολέων, είτε υπό μορφήν εσωτερικών διαφθορέων του φυσικού, ψυχικού και πνευματικού της πλούτου. Απαλλαγή από την εγκληματικότητα των αλλογενών εποίκων και απέλαση όσων αρνούνται την αφομοίωσή τους σε μια χώρα που οφείλει να χαρακτηρίζεται από την διακριτή εθνική, ιστορική και θρησκευτική ιδιοπροσωπία της, όπως αυτή διαμορφώθηκε διαχρονικά από τους προγόνους μας. Η όποια αποτυχία εφαρμογής ενός τέτοιου πολιτικού σχεδίου διάσωσης της χώρας, θα σηματοδοτήσει αργά ή γρήγορα την εκτροπή της από το δημοκρατικό πολίτευμα, μέσα από λαϊκές εξεγέρσεις και στρατιωτικά κινήματα, που εάν συμβούν, θα θέσουν το θέμα της συντελούμενης «εθνικής προδοσίας» κατά τρόπο εντονότερο, βιαιότερο και αιματηρό. Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ουκ έχω.

Χρίστος Γούδης

Αντιγραφή απο http://koukfamily.blogspot.com/2010/12/blog-post_9368.html

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

Η κατήφεια της ακαδημαϊκής κοινότητας για το γεγονός ότι ουδέν Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα της χώρας μας συμπεριλαμβάνεται στην πρόσφατη κατάταξη των καλύτερων πανεπιστημίων του κόσμου, αλλά και η αρχόμενη διαβούλευση σχετικά με την επικείμενη αναδιάρθρωση του χώρου της Ανωτάτης Παιδείας, και της φυσιογνωμίας που θα έπρεπε να έχουν τα πανεπιστήμια και πολυτεχνεία της, καθιστούν αναγκαία την δημόσια κατάθεση απόψεων από όλους εκείνους που φρονούν ότι μπορούν να συμβάλουν εποικοδομητικά στην κατεύθυνση αυτή. Κάτω από αυτό το πρίσμα, θεωρώ ότι η όποια αναδιάρθρωση των πανεπιστημίων ουδέν ουσιαστικό νόημα έχει, αν μέσα από αυτήν δεν αναδυθούν άμεσα ένα ή δύο Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, που θα πληρούν τις αναγκαίες διεθνείς προδιαγραφές ακαδημαϊκής ποιότητας, έτσι ώστε να συμπεριληφθούν στην επόμενη διεθνή κατάταξη μεταξύ των καλυτέρων πανεπιστημίων παγκοσμίως. Ξεκινώντας με βάση την αρχή ότι το πανεπιστήμιο είναι πρωτίστως η ποιότητα των ακαδημαϊκών διδασκάλων και ερευνητών του, και δευτερευόντως η υλικοτεχνική του υποδομή, θεωρώ ότι μια θεσμική ρύθμιση μετάταξης των ικανότερων καθηγητών (που θα προκύψουν από μίαν ταχύρρυθμη κρίση όλων των πανεπιστημιακώ ν διδασκόντων από διεθνούς επιπέδου επιτροπές, με κριτήρια αυστηρώς ακαδημαϊκά και καθόλου «αγοραία») σε ένα ή δύο προεπιλεγμένα από την πολιτεία ιδρύματα για να αποτελέσουν τις ακαδημαϊκές ναυαρχίδες της χώρας, θα επιτρέψει την στελέχωσή τους με ήδη υπάρχον λαμπρό ανθρώπινο δυναμικό, που σήμερα βρίσκεται διάσπαρτο μέσα στο εντροπικό περιβάλλον της πληθωριστικής πανεπιστημιακής φούσκας των χιλίων (καθ’ υπερβολήν καλουμένων) ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και της μιας Ακαδημαϊκής Νυκτός. Απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι η εμπράγματη αποδοχή από πλευράς πολιτείας ότι το πανεπιστήμιο οφείλει από τη φύση του να είναι ένα πνευματικό κέντρο αριστείας (centre of excellence). Ως εκ τούτου αποτελεί έναν αριστοκρατικό θεσμό, με την ορθή ετυμολογία του όρου, και είναι συμφυές με την έννοια του ελιτισμού, η οποία συνήθως διασύρεται ως έννοια απειλούσα «τα δίκαια των λαϊκών τάξεων». Αντιθέτως όμως, η αποδοχή της αναγκαιότητας του καλώς νοουμένου ελιτισμού, απότοκου της επιβαλλόμενης αξιοκρατίας στην παιδεία, και η επέκτασή του στην δόμηση όχι μόνο πρότυπων δημόσιων ΑΕΙ αλλά και πρότυπων δημόσιων σχολείων μέσης εκπαίδευσης (όπως παλαιότερα το Βαρβάκειο, το Α΄ Πρότυπο Γυμνάσιο, το Πειραματικό και ολιγάριθμα συναφή), ισομερώς κατανεμημένων χωροταξικά στις μεγάλες πόλεις της ελληνικής περιφέρειας, θα έδιναν την ευκαιρία στους πνευματικά ικανούς Έλληνες, ανεξαρτήτως της οικονομικής τους επιφάνειας, να φοιτήσουν και να αποκτήσουν υψηλή ποιοτική παιδεία, εμπλουτίζοντας έτσι τον κοινωνικό μας ιστό με δομικούς λίθους ήθους, μόρφωσης και δεξιότητας για την ανοικοδόμηση και ανασυγκρότηση μιας Νέας Ελλάδας. Δεν χρησιμοποιώ τον όρο «Νέα Ελλάδα» τυχαία. Γιατί η επιστήμη, η κάθε επιστήμη, μπορεί να είναι παγκόσμιο απόκτημα και αγαθό, μπορεί ως εκ τούτου να μην έχει πατρίδα, αλλά οι επιστήμονες, όλοι οι επιστήμονες, έχουν και πατρίδα και εθνικότητα. Κατά την γνώμη μου δεν νοείται σήμερα, κάτω από τις δύσκολες οικονομικές και εθνικές συγκυρίες, να υπάρχει σχολείο, να υπάρχει πανεπιστήμιο, που να μην εδράζεται, να μην εκτρέφεται, και να μην εκπέμπει το ελληνικό πνεύμα που εκπορεύεται από τις βαθύτερες ρίζες του ελληνισμού, οι οποίες και προσδιορίζουν τα πεπρωμένα του έθνους μας. Και δεν νοείται σήμερα, την στιγμή που σχολεία της αλλοδαπής, ακόμα και πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, εισάγουν στο εγκύκλιο πρόγραμμά τους την αρχαία ελληνική γλώσσα, και την στιγμή που κάθε διεθνές πανεπιστημιακό σύγγραμμα της Επιστήμης, των Γραμμάτων και των Τεχνών ανάγεται πάντα στην εισαγωγή του (αποδίδοντας συγχρόνως και τα οφειλόμενα εύσημα) στα αρχαία ελληνικά επιτεύγματα, επί των οποίων στηρίχθηκε και επί τη βάσει των οποίων εξελίχθηκε το αντικείμενο που μελετά, εμείς εδώ στην Ελλάδα να αγνοούμε, να υποβαθμίζουμε, και να υποτιμούμε την αρχαία ελληνική γλώσσα, μητέρα όχι μόνο των γλωσσών του δυτικού κόσμου, αλλά και των ιδεών, της μεθοδολογίας, της πνευματικής συγκρότησης και των τρόπων σκέψης που οικοδόμησαν και οικοδομούν τον σύγχρονο πολιτισμό της ανθρωπότητας. Ως παράδειγμα (προς μίμηση) επιτυχούς εφαρμογής της ανωτέρω συλλογιστικής, αναφορικά με την διαπαιδαγώγηση επί τη βάσει ιστορικών πολιτιστικών προτύπων, υπενθυμίζω την σύγχρονη επικυριαρχία μεγάλης κλίμακος της εβραϊκής διανόησης, σε όλους τους τομείς του επιστητού, η οποία κυρίως απορρέει από την πεποίθηση που της ενσταλάζεται και της εμφυσείται από μικρή ηλικία, ότι ανήκει σε έναν επίλεκτο λαό με ιερή αποστολή μέσα σε έναν κόσμο ο οποίος δεν είναι προϊόν τύχης αλλά εντελέχειας. Στα πλαίσια αυτά, εγγενές στοιχείο του προγράμματος σπουδών σε ολόκληρο το φάσμα της Ανωτάτης Παιδείας, θα έπρεπε να είναι ένα εξαμηνιαίο τουλάχιστον μάθημα αρχαίας ελληνικής με πρωτότυπα κείμενα σχετικά με την διδασκόμενη ειδικότητα, συμπεριλαμβανομένων των Θετικών, Ιατρικών και Τεχνολογικών Επιστημών, από τις οποίες σήμερα απουσιάζει ολοσχερώς (για παράδειγμα Ιπποκράτης στην Ιατρική και την Φαρμακευτική, Προσωκρατικοί φιλόσοφοι για τους Φυσικούς, Πυθαγόρας και Ευκλείδης για τους Μαθηματικούς, Αρχιμήδης για τους Μηχανικούς, Ξενοφών για τους Οικονομολόγους, Θουκυδίδης για τους Πολιτικούς Επιστήμονες, Πλάτων και Αριστοτέλης για όλους και για όλα). Σχολείο και Πανεπιστήμιο θα πρέπει σήμερα να συμβάλλουν εκ νέου, κατά τρόπο καθοριστικό, στην ανάδυση ενός πλέγματος αρχών και αξιών που θα αναγάγουν τις αποκτούμενες και απαραίτητες εκπαιδευτικές γνώσεις, δεξιότητες, εμπειρίες, πρακτικές, και μετανεωτερικές καινοτομίες αιχμής, σε μοχλούς ενάρετης άσκησης των λειτουργημάτων, των δράσεων και των παραγωγικών δυνατοτήτων της κοινωνίας μας. Σχολείο και Πανεπιστήμιο δεν θα πρέπει μόνο να συντονισθούν, να συμπορεύονται, και να συμπαράγουν ή και να καινοτομούν, μέσα στα πλαίσια της σύγχρονης επιστήμης και τεχνολογίας, αλλά θα πρέπει παράλληλα μέσα από την επαφή με την συνέχεια, την συνεκτικότητα, και την εντελέχεια της φιλοσοφημένης σκέψης των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, αλλά και την ευλάβεια, την ψυχοστατική γαλήνη, και την υπερβατικότητα των Πατερικών κειμένων, να καλλιεργούν και να διαμορφώνουν την τροχοπέδη στην αλαζονεία της ανθρώπινης σκέψης και δράσης, τον σεβασμό απέναντι στην ιερότητα της φύσης και του δημιουργού της, την αισθητική του περιβάλλοντος χώρου, αλλά και την μεγαλοσύνη και μεγαλοπρέπεια που πολλές φορές εμπερικλείει το μικρό και η λεπτομέρεια. Για να δομηθεί ένα τέτοιο Πανεπιστήμιο, και συνακόλουθα ένα ανάλογο Σχολείο (μια και το Πανεπιστήμιο είναι ο τροφοδότης των δασκάλων του), που θα θεμελιώσουν μια Νέα Ελλάδα, απαιτείται ένα φιλοσοφημένο αρχιτεκτονικό σχέδιο, μια ρέουσα δυναμική ενός συνεχούς μορφωτικού πεδίου, που θα αγκαλιάζει το παρελθόν για να διασφαλίσει το μέλλον. Κανείς δεν διανοείται να αρνηθεί τα απαραίτητα οικονομικά κριτήρια ανταποδοτικότητας (υπό μορφήν απτών προϊόντων της γνώσης) που θα πρέπει να διέπει μια τέτοια προσπάθεια, ούτε τις άμεσες κοινωνικές και αναπτυξιακές ανάγκες που θα πρέπει να υπηρετήσει. Θα ήταν όμως μυωπικό να σταθεί κανείς μόνο στην οικονομική θέαση και ερμηνευτική των πραγμάτων. Στόχος του Πανεπιστημίου δεν είναι, και δεν πρέπει να είναι, μόνον οι συνεχώς μεταβαλλόμενες και εν πολλοίς επίπλαστες και υποβολιμαίες ανάγκες της αγοράς, όπως αυτές προκύπτουν από την χειραγώγηση της καταναλωτικής συμπεριφοράς των μαζών, ούτε φυσικά η μαζική παραγωγή και μονομερής διαμόρφωση (ή καλύτερα παραμόρφωση) του homo economicus cretinus, του οικονομημένου τεχνοβάρβαρου μέσα σε ένα άμορφο πολυπολιτισμικό (πρακτικά πολυβάρβαρο) κοινωνικό ρευστό. Στους στόχους του Ελληνικού Πανεπιστημίου πρέπει να συμπεριλαμβάνεται και η σφυρηλάτηση του ανθρωπιστικού πνέυματος τού «συνανήκειν» σε αυτό το έθνος, παράλληλα με την καλλιέργεια της όποιας δεξιότητας, εκπαίδευσης, πρακτικής εξάσκησης, καινοτόμου σκέψεως και εξειδικευμένης γνώσης, απαραίτητων για να το καταστήσουν λειτουργικό στην πράξη. Γιατί σε τελευταία ανάλυση, η πράξη είναι εκείνη που μετράει. Η Νέα Ελλάδα δεν θα ανατείλει με το να ανεμίζουμε την γαλανόλευκη και να εγκλωβιζόμαστε μόνο στην ρητορική της αρχαιότητας. Η Νέα Ελλάδα θα γίνει νέα, όταν καταστεί αποτελεσματική, επιδεικνύοντας την προσαρμοστική και απορροφητική ικανότητα η οποία χαρακτηρίζει διαχρονικά την ευελιξία του ρηξικέλευθου ελληνικού πνεύματος, αναφορικά με τα σύγχρονα επιτεύγματα και τις νεωτερικές και μετανεωτερικές προοπτικές της ανθρώπινης γνώσης. Για να γίνει όμως αποτελεσματική, απαιτείται η αίσθηση της αποστολής, προσπάθεια, επιμονή, εργασία, ιδρώτας, προσήλωση, και προπαντός πίστη. Πίστη στην μακραίωνα ιστορία μας, πίστη στον εαυτό μας και την συνέχεια του γένους μας, στην κυτταρική μνήμη, αλλά και την μεταφυσική μας δύναμη που μας σπρώχνει στην περιπέτεια τής δύσκολης ανάβασης στο όρος, με την ελπίδα ότι στην κορυφή θα βρούμε – επί τέλους – τον Ναό. Χρίστος Γούδης Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών Διευθυντής Ινστιτούτου Αστρονομίας και Αστροφυσικής Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών Αναδημοσίευση απο http://koukfamily.blogspot.com

ΕΘΝΙΚΟ-ΣΟΣΙΑ-ΛΗΣΤΕΣ

Μέχρι σήμερα,είχα ΕΠΙ ΤΟΥΤΟΥ αλλάξει σε όλα μου τα γραπτά την ορθογραφία της λέξης Σοσιαλιστής με το ορθότερο για την Ελληνική πραγματικότητα Σοσια-ληστής για....ευνόητους λόγους!
Απο σήμερα όμως νοιώθω την ανάγκη να προσθέσω(αν πρόκειται για το κυβερνών ΚΩΜΑ) και την απαραίτητη προσθήκη ΕΘΝΙΚΟ-ΣΟΣΙΑ-ΛΗΣΤΗΣ!
Κι αυτό,διότι, παρακολουθώντας σήμερα τη ολομέλεια της βουλής όπου και συζητήθηκε το νομοσχέδιο-πρόσχημα για την περίφημη ΑΓΡΟΓΗ Α.Ε.,και έχοντας στα χέρια μου την
ΕΚΘΕΣΗ ΕΠΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΤΗΣ
Β΄ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΝΟΜΟΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΣΧΕΔΙΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΝΟΜΩΝ
ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΕΙΔΑ ΑΚΟΥΣΑ ΚΑΙ ΕΝΟΙΩΣΑ τον ΠΡΑΣΙΝΟ ΦΑΣΙΣΜΟ σε όλη την αποκρουστικότητά του!
Απολύσεις ανθρώπων σε πλήρη αντίθεση με το πόρισμα της παραπάνω αρμόδιας επιτροπής η οποία γνωμοδοτεί σαφώς ότι το νομοσχέδιο είναι όχι μόνο κατάφορα ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ διότι νομιμοποιεί την άνιση μεταχείριση πολιτών με τις ίδιες ακριβώς συνθήκες προσληψης και εργασίας,αλλά και ΑΝΤΙΚΟΙΝΟΤΙΚΟ διότι οι προσλήψεις αυτές έγιναν με κοινοτική οδηγία και η Ελληνική κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να διεκπεραιώσει το έργο για το οποίο δημιουργήθηκε αυτή η εταιρεία!
Οι μάσκες έπεσαν μέσα στη Βουλή!
Πίσω απο την υποκριτική εξυγίανση του δημόσιου τομέα,κρύβεται ένα Παγκάλειο δικτατορικό(οικογενειακή παράδοση γάρ) πογκρόμ πολιτικών διώξεων,ανοικτής κερκόπορτας για νέες ΠΡΑΣΙΝΟΦΡΟΥΡΙΚΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ
με 10πλάσιο κόστος και,τέλος, το "colpo grosso" για το ξεπούλημα και την αλλαγή χρήσης της αγροτικής γής σε ιδιω(ο)τικές εταιρείες!
Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για νέες μίζες λοιπόν!
Μπορούν άνετα,επομένως,οι εμπνευστές αυτού του ΓΚΑΙΜΠΕΛΙΚΟΥ νομοσχεδίου να αναφωνήσουν:
ΝΕΝΙΚΗΚΑ ΣΕ ΧΙΤΛΕΡ!

Χρήστος Γιανναράς

Πολιτική & κοινωνική αθλιότητα. Δυστυχώς, ο λαός, ως μάζα, επιλέγει τους ηγέτες που του ταιριάζουν. Κατ' εικόνα και ομοίωσιν. Κι είναι φυσικό να μη μας σώνει τίποτα... Ελάχιστες οι εξαιρέσεις - δεν διαμορφώνουν καν ποσοστό... Κι όμως, όχι μόνο δεν κατεβαίνουμε στους δρόμους να διαδηλώσουμε οργή και αντίσταση, αλλά σπεύδουμε πειθήνια και ηλίθια να αμνηστεύσουμε, να κολακέψουμε, να επιβραβεύσουμε τους τυράννους μας, ψηφίζοντας τους εκλεκτούς των κομματικών συμφερόντων στην τάχα Αυτοδιοίκηση. Πού είναι λοιπόν το περιβόητο «φιλότιμο» του Ελληνα, η «περηφάνια» του, το «αδούλωτο φρόνημά» του; Ακόμα και την ψήφο του, το τελευταίο απομεινάρι διαφοράς από τον σκλάβο, τον ραγιά, την προσφέρει για να μετρήσουν οι διεφθαρμένες κομματικές συντεχνίες τις περιστασιακές μεταβολές στα ποσοστά της ισχύος τους...http://art-philo.blogspot.com/search/label/%CE%93%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%82

Kassos Timeless by John D. Carnessiotis

Ο Γιάννης Καρνεσιώτης,παίρνοντας αφορμή και αντλώντας έμπνευση απο το Αιγαιακό φώς,χρησιμοποιεί με μοναδικά χαρατηριστικό τρόπο το εξαρετικά αφαιρετικό του ταλέντο,κατορθώνοντας μ'αυτό τον τρόπο να φωτογραφίζει,όχι ΜΕ αλλά ΤΗΝ φαντασία του!

Kassos Timeless by John D. Carnessiotis | Make Your Own Book

ΛΟΓΕΙΚΩΝ (Logicon)

Οι φωτογραφίες μου στο flickr

Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011

Κράτα και για μένα έναν χορό...

2 σχόλια:

Αγιορείτικο βήμα

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ είναι ΕΛΛΑΔΑ και ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΗ!

Άγιον όρος

1000+ Best Places On Earth

EddyB's France

nikon

Ελληνικά δεδομένα

ΔΕΚΑ ΕΝΤΟΛΕΣ για πατριωτική δράση.

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

ΕΘΝΙΚΟ-ΣΟΣΙΑ-ΛΗΣΤΕΣ

Χρήστος Γιανναράς

Châteaux de la Loire

Το βράδυ που η Κάσος ήρθε κι άραξε στο Γκάζι

Kassos Timeless by John D. Carnessiotis

sakis.da's photostream

Incredible India-2009

Η λίστα ιστολογίων μου

on line now

statistics

Ετικέτες

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Συνεργάτες