ΑΝΑΦΙΩΤΙΚΑ 2011

   Ο τίτλος της σημερινής ανάρτησης θα μπορούσε να είναι και: "Η επιστροφή του Ασώτου", μιας και έχω καιρό να αναρτήσω φωτογραφία μου. Κάπου είχα διαβάσει πως όταν ο Θεός κάνει ένα δώρο, συνήθως το τυλίγει σε ένα πρόβλημα! Εγώ λοιπόν αυτόν τον καιρό είμαι στο ξετύλιγμα... Είμαι περίεργος να δω τι έχει μέσα! Πριν γράψω λίγα λόγια για τις δυο - τρεις φωτογραφίες που ακολουθούν, θέλω να ευχαριστήσω θερμά τον γείτονα με τον κωδικό: daskalos (δεν ξέρω ποιος είναι) που δεν έβαλε κωδικό στην σύνδεσή του στο ίντερνετ και έτσι από χτες το βράδυ μπορώ να του "κλέβω" κι εγώ ίντερνετ. Το "κλέβω" το έβαλα σε εισαγωγικά διότι κλοπή είναι να αφαιρέσεις κάτι από κάποιον με αποτέλεσμα να το έχεις εσύ και να μην το έχει εκείνος. Στην δική μου περίπτωση δεν ξέρω πως λέγεται το αμάρτημά μου. Το εξομολογούμαι δημοσίως και υπόσχομαι πως όταν θα καταφέρω να πληρώσω τον λογαριασμό του τηλεφώνου, θα έχω κι εγώ την σύνδεσή μου χωρίς κωδικό, για να μπορεί να παίρνει και όποιος δεν έχει.

   Πάμε λοιπόν στις σημερινές φωτογραφίες. Ξέρω πως μόλις δει ο φίλος μας ο Δημήτρης Τίλης πόσες έβαλα, θα πάθει... Έχω καιρό όμως να βάλω, δεν ξέρω πότε θα ξαναβρεθούμε, αφήστε με λοιπόν να το ευχαριστηθώ..! Άλλωστε πρέπει να δέχεστε τους φίλους σας με τα ελαττώματά τους, έτσι δεν λέει; Βέβαια εγώ έχω πολλά ελαττώματα, αλλά εδώ θα βγάλω μόνο αυτό του να αναρτώ πολλές φωτογραφίες, τα άλλα θα τα αφήσουμε για αργότερα...

   Είναι λοιπόν οι φωτογραφίες μου από την τελευταία βόλτα μου στα Αναφιώτικα, τον οικισμό κάτω από την Ακρόπολη. Είχα γράψει πέρυσι για αυτόν και είχα βάλει και τότε φωτογραφίες. Δείτε την ετικέτα "ΑΘΗΝΑ" και θυμηθείτε τις. Ας δούμε λοιπόν λίγες από τις φετινές.

   Οι δύο τελευταίες φωτογραφίες δεν είναι φετινές, αλλά προπέρσυνες,αλλά τις έβαλα διότι το σπίτι αυτό με τον ξεφλουδισμένο τοίχο, νομίζω πως είναι το σήμα κατατεθέν της περιοχής. Γιατί δεν έβαλα λοιπόν φετινές φωτογραφίες του, θα αναρωτιέσται. Διότι - δυστυχώς - το βάψανε...