Αρχειοθήκη ιστολογίου

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα boats. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα boats. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2020

Το πέτρινο γεφύρι της Κλειδωνιάβιστας (ή Βοϊδομάτη) Stone bridge of Kleidoniavista (or Voidomatis)

 Στις όχθες του Βοϊδομάτη εκεί όπου τελειώνει η χαράδρα του Βίκου και σε απόσταση 2 χμ. από την Κλειδωνιά βρίσκεται το γεφύρι της Κλειδωνιάβιστας (ή Βοϊδομάτη). Πρόκειται για μονότοξο γεφύρι με στιβαρή επιμήκυνση του τόξου του, κτισμένο το 1853 με δαπάνες της ευεργέτιδας Μπαλκίζ Χανούμ, η οποία έδωσε για την κατασκευή του 37.000 γρόσια.

Στο σημείο αυτό του ποταμού, προϋπήρχε από τους βυζαντινούς χρόνους μια παλιότερη γέφυρα η οποία είχε συνδεθεί μ’ ένα φονικό επεισόδιο που έγινε εκεί μεταξύ δυο οικογενειών της περιοχής και είχε σαν αποτέλεσμα να εγκαταλειφτεί ένα ολόκληρο χωριό. Δύο μεγάλες και πλούσιες οικογένειες συγκρούστηκαν για ζήτημα τιμής πάνω στο γεφύρι. Η μία ήταν η οικογένεια του Γεραίνη και η άλλη ήταν η οικογένεια του Σταμάτη. Νύφη η κόρη του Γεραίνη περνούσε μαζί με την οικογένεια και τους συγγενείς της πάνω από το γεφύρι, όταν ρίχτηκε πάνω τους η οικογένεια του Σταμάτη μαζί με φίλους. Στη μάχη που ακολούθησε σκοτώθηκαν μεταξύ άλλων ο Γεραίνης με τη γυναίκα του και δύο ξαδέρφια της νύφης. Από τότε τραγουδιέται και το μοιρολόϊ της κόρης του Γεραίνη: "Δεν τον αλλάζω τον αχό/να πω άλλο τραγούδι/έχασα κύρη καί κυρά καί δυό πρώτα ξαδέρφια...". Το γεφύρι βρίσκεται σε μια πανέμορφη τοποθεσία κατάφυτη από πλατάνια από όπου ξεκινά το μονοπάτι το οποίο διασχίζει το φαράγγι.

On the banks of Voidomatis where the gorge of Vikos ends and at a distance of 2 km. from Kleidonia is the bridge of Kleidoniavista (or Voidomati). It is a single-arched bridge with a solid elongation of its arch, built in 1853 at the expense of the benefactress Balkiz Hanum, who gave 37,000 grosis for its construction.
At this point in the river, there was an older bridge from Byzantine times that was connected to a deadly incident between two families in the area and resulted in the abandonment of an entire village. Two large and wealthy families clashed over a bridge over honor. One was Geraini's family and the other was Stamatis' family. The bride, Geraini's daughter, was crossing the bridge with her family and relatives when Stamatis' family and friends were thrown over them. In the ensuing battle, Geraine and his wife and two cousins ​​were killed. Since then, the obituary of Geraini's daughter has been sung: "I don't change his voice / to sing another song / I lost my master and my wife and two first cousins ​​...". The bridge is located in a beautiful location overgrown with plane trees from where the path that crosses the gorge begins.



Τετάρτη 1 Ιουλίου 2020

Αγία Κυριακή στο Νότιο Πήλιο Agia (st)Kyriaki at southern coastal Pelion mount



Η Αγία Κυριακή είναι ένας παραδοσιακός οικισμός στο νοτιότερο άκρο του Πηλίου ,ένα γραφικό ψαροχώρι με έντονη νησιώτικη αύρα.
Χτισμένη αμφιθεατρικά  πάνω από μια φωτεινή γαλάζια, πεντακάθαρη θάλασσα, όπου πολυάριθμα, ξύλινα,πολύχρωμα, ψαροκάϊκα λικνίζονται νωχελικά και καθρεφτίζονται φιλάρεσκα στα σχεδόν πάντα ατάραχα  νερά του μικρού,παραδοσιακού,προστατευμένου από λιμενοβραχίονα λιμανιού της..
Επίνειο του χωριού Τρίκερι, χρωστά πολλά στο γνωστό και φημισμένο καρνάγιο δίπλα από το λιμάνι το οποίο συμπληρώνει την πανέμορφη εικόνα αλλά δίνει και ζωογόνες οικονομικές ανάσες στους κατοίκους του.

Agia Kyriaki is a traditional settlement on the southern tip of Pelion, a picturesque fishing village with a strong island breeze.
Built amphitheatrically over a bright blue, crystal-clear sea, where numerous, wooden, colorful, fisherman baskets are laughing and snapping naked in the almost always harsh waters of the small, traditional, sheltered by the harbor.
The port of Trikeri, owes much to the well-known and famous shipyard next to the harbor, which complements the beautiful image, but also gives life-giving economic revival to its inhabitants.








 “Ο Μανώλας“,τουλάχιστον εμφανισιακά,πρέπει να μπεί στα λεξικά και τις εγκυκλοπαίδειες ως  υπόδειγμα δίπλα στο λήμμα ”μερακλής”!
Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς;
Το υπέροχο και έξοχα διατηρημένο  πέτρινο σπίτι στο ισόγειο του οποίου στεγάζεται;
Τις-ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ- ξύλινες με ψάθινο κάθισμα καρέκλες οι οποίες θα έπρεπε διά νόμου να επιβληθούν σε όλους τους παραδοσιακούς οικισμούς γλιτώνοντάς μας από την πρακτική ”βαρβαρότητα” του πλαστικού;
Τον ιδανικό χρωματικό συνδυασμό στην επίπλωση και τα τραπεζομάντηλα;
Τις χειροποίητες  επιγραφές,ζωγραφιές στους τοίχους και χρωματικές διακοσμήσεις στα πιθάρια,στα σωσίβια και τις γλάστρες;(ειρήσθω εν παρόδω , στην Αγία Κυριακή υπάρχει μεγάλη παράδοση στις χειροποίητες επιγραφές)

 "Manolas", at least in appearance, must enter dictionaries and encyclopaedias as an example next to the "lemma" connoisseur!
What to admire first?
The lovely and exquisitely preserved stone house on the ground floor of which is housed?
The- FINALY - wooden chairs with straw-chairs that should be imposed by law in all the traditional settlements, escaping the practical "barbarity" of the plastic?
The ideal color combination in furnishings and tablecloths?
The handmade inscriptions, wall paintings and color decorations in the jars, life jackets and pots (I can tell in passing, in Ayia Kyriaki there is a great tradition in handmade inscriptions)














Μνημείο στον αφανή ναύτη του Τρικερίου
Η επιγραφή (αγνώστου ποιητή) αναφέρει:
Μην ψάχνεις στους μαρμάρινους Σταυρούς…
Μην ξεριζώνεις τ’άγρια χορτάρια άδικα…
Δεν θα τους βρείς στα κοιμητήρια της ρουτίνας…
Μα η αγκαλιά του ωκεανού της λεβεντιάς τους τάφος…
Κι έχουν καντήλια αιώνια,λαμπερά,του ουρανού τ’αστέρια…












Μετέωρα Meteora

Τα άγια Μετέωρα,ως ενιαίο σύνολο μοναδικής φυσικής ομορφιάς και τόπου λατρείας του Θεού απετέλεσαν για μένα ένα από τα κεφάλαια της “φωτογρα...