Αρχειοθήκη ιστολογίου

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα epirus. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα epirus. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2020

Γαναδιό Ganadio









Όχι απλώς παραδοσιακός οικισμός αλλά ως μνημείο αρχιτεκτονικής αναφέρεται το εικονιζόμενο Γαναδιό,ένα από τα πέτρινα χωριά του Δήμου Κονίτσης στα 870 μέτρα υψόμετρο στις πλαγιές του Σμόλικα.  

                                                                                                                                                         Not just a traditional settlement but as an architectural monument is mentioned  the depicted Ganadio, one  stone villages of Konitsa's Municipality at 870 meters altitude on the slopes of Smolikas.
Περισσότερες πληροφορίες εδώ: More informations here:





















 

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2020

Ιερά Μονή Παναγίας Μολυβδοσκέπαστης Holy Monastery Virgin Mary Μolyvdoskepasti

Εκεί που οι πρόποδες του όρους Νεμέρτσικα συναντούν τον Αώο ποταμό, κοντά στη συμβολή του με το Σαραντάπορο, βρίσκεται η μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μολυβδοσκέπαστης. Το όνομα της Μονής προέρχεται από τις μολύβδινες πλάκες που, αντί για κεραμίδια ή πέτρινες πλάκες,  σκέπαζαν το καθολικό της παλιότερα ενώ προσφάτως επανατοποθετήθηκαν και έτσι το μοναστήρι δίκαια συνεχίζει να φέρει τον τίτλο «Μολυβδοσκέπαστη».

Where the foothills of Mount Nemertsika meet the Aoos River, near its confluence with Sarandaporo, is the monastery of the Assumption of the Blessed Virgin Molyvdoskepastis. The name of the monastery comes from the lead slabs that, instead of tiles or stone slabs, used to cover its katholikon while they were recently relocated and so the monastery justly continues to bear the title "Lead-covered". 

Το μοναστήρι, κατά την παράδοση, ιδρύθηκε από τον αυτοκράτορα Κων/νο Πωγωνάτο, καθώς επέστρεφε από την εκστρατεία του στη Σικελία (671–672 μ.Χ) και αργότερα ανακαινίστηκε από τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Παλαιολόγο (1328– 341 μ.Χ.). Στα μετέπειτα χρόνια ανακαινίστηκε από κατοίκους της Πωγωνιανής, οι οποίοι και αγιογράφησαν το καθολικό της, το 1522.   


The monastery, according to tradition, was founded by emperor Konstantinos Pogonato as he returned from his campaign to Sicily (671-672 AD) and later was renovated by the emperor Andronikos Palaiologos (1328-341 AD). In the later years it was restored by the inhabitants of Pogoniani, who painted their katholikon in 1522.

Η μονή υπήρξε έδρα της αρχιεπισκοπής Πωγωνιανής από τον 12ο έως τον 17ο αιώνα. Από τον 14ο αιώνα λειτουργούσε σχολή χειρογράφων στην οποία ιεροδιδάσκαλοι δίδασκαν χειρογραφία σε μοναχούς και λαϊκούς. Πολλοί λόγιοι και συγγραφείς της εποχής αποφοίτησαν από τη συγκεκριμένη σχολή. Τον Ιούλιο του 1943 η μονή βομβαρδίστηκε από τους Ναζί, κάηκαν τα κελιά και η τραπεζαρία και λεηλατήθηκε το καθολικό της


The monastery was the seat of the Archdiocese of Pogoniani from the 12th to the 17th century. Since the 14th century, a manuscript faculty has been in which priests taught handwriting to monks and lay people. Many scholars and writers of this age graduated from this school. In July 1943 the monastery was bombed by the Nazis, the cells and the dining room were burned and the katholikon was looted.


Το σημερινό μοναστήρι της Μολυβδοσκέπαστης διατηρεί τη φρουριακή του όψη, έχει ανακαινισμένα κελιά, δύο καμπαναριά και ωραίο κήπο. Το καθολικό της είναι βυζαντινού ρυθμού, με ψηλό τρούλο και  καλοδιατηρημένες αγιογραφίες του 13ου – 18ου αιώνα, ενώ στη δυτική πλευρά του νάρθηκα υπάρχουν τοιχογραφίες, που απεικονίζουν τον Κωνσταντίνο Πωγωνάτο και τον Ανδρόνικο Παλαιολόγο.

The current monastery of Molyvdoskepasti maintains its fortuitous appearance, it has renovated cells, two bell towers and a nice garden. Its katholikon is of Byzantine style, with a high dome and well-preserved hagiographies of the 13th-18th century, while on the west side of the narthex there are frescoes depicting Konstantinos Pogonato and Andronikos Palaiologos.



Το ξυλόγλυπτο τέμπλο της εκκλησίας στηρίζεται πάνω σε υπολείμματα παλιότερου μαρμάρινου τέμπλου. Η μονή, σήμερα, είναι ενεργό ανδρικό μοναστήρι και γιορτάζει κάθε χρόνο τον δεκαπενταύγουστο. Προηγείται αγρυπνία από το βράδυ στις 14 Αυγούστου και ακολουθεί  λειτουργεία τα ξημερώματα.
Στην αυλή του Μοναστηριού, πίσω από το Ιερό υπάρχει ο τάφος του μακαριστού Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Σεβαστιανού,μορφής του Βορειοπηρωτικού αγώνα.

The wood-carved icon screen of the church rests on remnants of an older marble temple. The monastery, today, is an active male monastery and celebrates each year on the 15th of August. Early vigil is coming from the evening on August 14th, and is operational at dawn.In the courtyard of the Monastery, behind the Sanctuary there is the tomb of the late Metropolitan of Dryinoupoleos, Pogoniani and Konitsis Sevastianos, a form of the Northern Epirus struggle.

Σταυροπήγιο Της Ι.Μ.Παναγίας Μολυβδοσκεπάστου Stavropegion of H.M. Virgin Mary Molyvdoskepasti

Σταυροπήγιο = η έμπηξη  Σταυρού ο οποίος στάλθηκε από τον Πατριάρχη κατά τη θεμελίωση Ιεράς Μονής ως ένδειξη  ότι αυτή υπάγεται στη δικαιοδοσία του.

Stavropegion = the stick into of Cross who was sent by the Patriarch when establishing Monastery as an indication that it is subject to its jurisdiction.






Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2020

Το πέτρινο γεφύρι της Κλειδωνιάβιστας (ή Βοϊδομάτη) Stone bridge of Kleidoniavista (or Voidomatis)

 Στις όχθες του Βοϊδομάτη εκεί όπου τελειώνει η χαράδρα του Βίκου και σε απόσταση 2 χμ. από την Κλειδωνιά βρίσκεται το γεφύρι της Κλειδωνιάβιστας (ή Βοϊδομάτη). Πρόκειται για μονότοξο γεφύρι με στιβαρή επιμήκυνση του τόξου του, κτισμένο το 1853 με δαπάνες της ευεργέτιδας Μπαλκίζ Χανούμ, η οποία έδωσε για την κατασκευή του 37.000 γρόσια.

Στο σημείο αυτό του ποταμού, προϋπήρχε από τους βυζαντινούς χρόνους μια παλιότερη γέφυρα η οποία είχε συνδεθεί μ’ ένα φονικό επεισόδιο που έγινε εκεί μεταξύ δυο οικογενειών της περιοχής και είχε σαν αποτέλεσμα να εγκαταλειφτεί ένα ολόκληρο χωριό. Δύο μεγάλες και πλούσιες οικογένειες συγκρούστηκαν για ζήτημα τιμής πάνω στο γεφύρι. Η μία ήταν η οικογένεια του Γεραίνη και η άλλη ήταν η οικογένεια του Σταμάτη. Νύφη η κόρη του Γεραίνη περνούσε μαζί με την οικογένεια και τους συγγενείς της πάνω από το γεφύρι, όταν ρίχτηκε πάνω τους η οικογένεια του Σταμάτη μαζί με φίλους. Στη μάχη που ακολούθησε σκοτώθηκαν μεταξύ άλλων ο Γεραίνης με τη γυναίκα του και δύο ξαδέρφια της νύφης. Από τότε τραγουδιέται και το μοιρολόϊ της κόρης του Γεραίνη: "Δεν τον αλλάζω τον αχό/να πω άλλο τραγούδι/έχασα κύρη καί κυρά καί δυό πρώτα ξαδέρφια...". Το γεφύρι βρίσκεται σε μια πανέμορφη τοποθεσία κατάφυτη από πλατάνια από όπου ξεκινά το μονοπάτι το οποίο διασχίζει το φαράγγι.

On the banks of Voidomatis where the gorge of Vikos ends and at a distance of 2 km. from Kleidonia is the bridge of Kleidoniavista (or Voidomati). It is a single-arched bridge with a solid elongation of its arch, built in 1853 at the expense of the benefactress Balkiz Hanum, who gave 37,000 grosis for its construction.
At this point in the river, there was an older bridge from Byzantine times that was connected to a deadly incident between two families in the area and resulted in the abandonment of an entire village. Two large and wealthy families clashed over a bridge over honor. One was Geraini's family and the other was Stamatis' family. The bride, Geraini's daughter, was crossing the bridge with her family and relatives when Stamatis' family and friends were thrown over them. In the ensuing battle, Geraine and his wife and two cousins ​​were killed. Since then, the obituary of Geraini's daughter has been sung: "I don't change his voice / to sing another song / I lost my master and my wife and two first cousins ​​...". The bridge is located in a beautiful location overgrown with plane trees from where the path that crosses the gorge begins.



Μετέωρα Meteora

Τα άγια Μετέωρα,ως ενιαίο σύνολο μοναδικής φυσικής ομορφιάς και τόπου λατρείας του Θεού απετέλεσαν για μένα ένα από τα κεφάλαια της “φωτογρα...